ဒရုန်းဘက်ထရီအားလုံးကုန်သွားပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အခြေအနေများ

ဒရုန်းတစ်ခု ဘက်ထရီအားလုံးကုန်သွားသည့်အခါ အကျိုးဆက်များသည် လျှပ်စစ်အားပါးနည်းသွားခြင်းအမှုအရာလေးသာမက ပိုမိုကြီးမားသော အကျိုးဆက်များကို ဖော်ပေးပါသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် မောင်းနှင်မှု၊ လျှပ်စစ်၊ လေထီးပါးဝါးနှင့် ဆော့ဖ်ဝဲစနစ်များတွင် ရှုပ်ထွေးသော တုံ့ပြန်မှုများကို စတင်ပေးပါသည်။ ထိုတုံ့ပြန်မှုများသည် လေယာဉ်သည် ဘေးကင်းစွာ မောင်းဆောင်ခြင်း၊ မှုန်းခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လည်မရနှိမ်းနိုင်သောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးပါသည်။ ခေတ်မှီဒရုန်းများတွင် အဆင့်မြင့် ဘက်ထရီစောင်းကြည့်စနစ်များ၊ အရေးပေါ်လုပ်ထုံးများနှင့် ကြိုတင်ခန့်မှန်းမှုအလှူကုန်များကို ထည့်သွင်းထားပါသည်။ ထိုသို့သော စနစ်များသည် ပြောင်းလဲမှုများကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ သို့သော် ဘက်ထရီအားကုန်ခန်းခြင်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ဒရုန်းမှုန်းမှုများ၏ အဖြစ်များသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေပါသည်။ ဒရုန်း၏ ဘက်ထရီအား အန္တရာယ်ရှိသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကို နားလည်ထားခြင်းသည် ဘေးကင်းစွာ မောင်းနှင်နိုင်ရန်၊ စည်းမျဉ်းများနှင့် ကိုက်ညီရန်နှင့် စက်ပစ္စည်းများ၏ ရှည်လျားသော အသုံးပေါ်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးရန်အတွက် အရေးကြီးပါသည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် ဒရုန်းများတွင် ဘက်ထရီအားကုန်ခန်းခြင်းနှင့် ဆိုင်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်များ၊ စနစ်အပြုအမှုများ၊ ပျံသန်းမှု အပြုအမှုများနှင့် လုပ်ဆောင်မှုအကျိုးဆက်များကို စနစ်ကျစွာ စုစည်းထားသည့် အကောင်းဆုံး သုတေသန အန်းလိုက်စ်တစ်ခုကို ပေးဆောင်ပါသည်။

၁။ ပျံသန်းနေစဉ်တွင် ဘက်ထရီအားကုန်ခန်းခြင်းသည် စွမ်းအင်အကြောင်းအရာဖြစ်သည်

ဒရုန်းဘက်ထရီများသည် အားလုံးသော စနစ်ခွဲများအား လျှပ်စစ်စွမ်းအားပေးပါသည်။ ဥပမါ - အားမြှင့်ခြင်း၊ အမှန်တကယ်ဖော်ပြခြင်း၊ လမ်းကြောင်းသတ်မှတ်ခြင်း၊ ဆက်သွယ်ရေး၊ စက်မှုကိရိယာများနှင့် အတွင်းပိုင်းတွင် တွက်ချက်မှုများ။ ဘက်ထရီသည် အားနည်းလာသည်နှင့်အမျှ ဗို့အားသည် တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာပြီး မော်တာများနှင့် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများအတွက် ရနှိုင်သော စွမ်းအားသည် လျော့နည်းလာပါသည်။ မြေပေါ်တွင် အသုံးပြုသော ကိရိယာများနှင့် မတူဘဲ ဒရုန်းများသည် စွမ်းအင်နည်းပါက ရုတ်တရက် ပိတ်မှုဖြစ်စေခြင်းမရှိပါ။ အောက်သို့ ကျဆင်းမှုကို ရှောင်ရှားရန် မောင်းနှင်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘက်ထရီအားနည်းခြင်းသည် ပုံမှန်ဖြစ်ရပ်မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင်အကူးအပြောင်းဖြစ်ပါသည်။

ဒရုန်းများအတွက် အသုံးများသော စွမ်းအင်အရင်းအများဆုံးမှာ Lithium-polymer (LiPo) ဘက်ထရီများဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် မတူညီသော အားသုံးမှုပုံစံကို ပြသပါသည်။ ဘက်ထရီသည် စွမ်းအင်၏ ၂၀-၃၀% အထိ ရှိသည့်အထိ ဗို့အားသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျဆင်းပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗို့အားသည် အလွန်မြန်မြန် ကျဆင်းလာပါသည်။ ထိုသို့သော မြန်မြန်ကျဆင်းမှုသည် အတွေ့အကြုံနည်းသော မောင်းနှင်သူများကို အံ့အားသင့်စေနိုင်ပါသည်။ မော်တာများကို အမြန်နှုန်းထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သော ဗို့အားအောက်သို့ ကျဆင်းလာပါက အားမြှင့်မှုသည် လျော့နည်းပါသည်။ ထို့ကြောင့် အမြင့်သည် လျော့နည်းလာပါသည်။ ဘက်ထရီသည် ဆက်လက်အားနည်းလာပါက ဒရုန်းသည် ထိန်းချုပ်မှုမရှိသော အောက်သို့ကျဆင်းမှုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပါသည်။

ဘက်ထရီ၏အတွင်းပိုင်းခုခံမှုသည် ၎င်း၏စွမ်းအားလျော့နည်းလာသည့်အတွင်း တိုးလာပါသည်။ အထူးသဖြင့် အမြန်နှုန်းမြင့်သော ပျံသန်းမှု (high-speed flight) သို့မဟုတ် လေပြင်းကြီးမှုကို ဖြေရှင်းရန် အလုပ်လုပ်ရသည့်အခါတွင် အထူးပိုမိုတိုးလာပါသည်။ ခုခံမှုတိုးလာခြင်းကြောင့် ဗို့အား ကျဆင်းမှု (voltage sag) ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ဤသည်မှာ ဘက်ထရီတွင် စံသတ်မှတ်ထားသော စွမ်းအားအနည်းငယ်သောက်သုံးပြီးသောအခါတွင်ပါ အရေးပေါ် အကာအကွယ်စနစ်များကို အလိုအလျောက် စတေးပေးနိုင်သည့် ယာယီ ဗို့အားကျဆင်းမှုဖြစ်ပါသည်။ ဤဖြစ်စဉ်ကြောင့် ဒရုန်းများသည် ဘက်ထရီစွမ်းအား ၁၅–၂၀% အထိ ကျန်ရှိသည့်အခါတွင်ပါ အရေးပေါ် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်မှုကို စတေးပေးလေ့ရှိပါသည်။

၂။ ဘက်ထရီစွမ်းအားနိမ့်သည့်အခါ ပျံသန်းထိန်းချုပ်မှုစနစ်၏ တုံ့ပြန်မှု

ခေတ်မှီဒရုန်းများတွင် ဘက်ထရီ၏ ဗို့အား၊ စီးသည့်လျှပ်စီးအား၊ အပူချိန်နှင့် ကျန်ရှိသည့် ပျံသန်းမှုအချိန်ကို အဆက်မပြတ် စောင်းကြည့်နေသည့် ပျံသန်းထိန်းချုပ်မှုစနစ်များ ပါဝင်ပါသည်။ ဘက်ထရီသည် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသည့် အနက်အများဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ပျံသန်းထိန်းချုပ်မှုစနစ်သည် လုံခြုံရေးကို ထောက်ပံ့ရန် အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်မှုများကို စတေးပေးပါသည်။

၂.၁ ဘက်ထရီစွမ်းအားနိမ့်သည့် အသိပေးချက်အဆင့်

ဘက်ထရီ ၂၅–၃၀% ခန့်တွင် ဒရုန်းသည် ဘက်ထရီနည်းသည်ဟု သတိပေးချက် ထုတ်ပေးပါသည်။ ဤအဆင့်သည် သတင်းအချက်အလက်သက်သက်ဖြစ်ပြီး ပျံသန်းသူသည် အိမ်ပြန်ရန် အချက်သို့ ပြန်လာရန် စတင်နိုင်ပါသည်။ ဒရုန်းသည် လှုပ်ရှားမှု အပြည့်အစုံကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု လျှော့ချရန် ပျံသန်းမှု ထိန်းချုပ်ကိရိယာက ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ကန့်သတ်နိုင်ပါသည်။

၂.၂ ဘက်ထရီ အရေးပေါ်အဆင့်

ဘက်ထရီသည် အရေးပေါ်အဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ—ပုံမှန်အားဖြင့် ၁၀–၁၅%—ဒရုန်းသည် Return-to-Home (RTH) ကို အလိုအလျောက် စတင်နိုင်ပါသည်။ ပျံသန်းမှု ထိန်းချုပ်ကိရိယာသည် အိမ်ပြန်ရန် အချက်သို့ ရောက်ရှိရန် လုံလောက်သော စွမ်းအင် ကျန်ရှိမရှိ တွက်ချက်ပါသည်။ မကျန်ရှိပါက ပျံသန်းသူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ဖျက်သိမ်း၍ အနီးဆုံး ဘေးကင်းသော နေရာတွင် ဆင်းသက်ရန် စတင်နိုင်ပါသည်။

၂.၃ အတင်းအကြပ် ဆင်းသက်ရမည့် အဆင့်

တည်ငြိမ်စွာ ပျံသန်းရန် လိုအပ်သော အနည်းဆုံး ဗို့အားထက် နိမ့်ကျသွားပါက ဒရုန်းသည် အတင်းအကြပ် ဆင်းသက်မှု အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ပါသည်။ ဤအဆင့်တွင် ပျံသန်းသူ၏ အမိန့်များကို မူတည်၍ မဟုတ်ဘဲ လေယာဉ်သည် ဆင်းသက်ပါသည်။ ဘက်ထရီ အခြေအနေအပေါ် မူတည်၍ မော်တာများသည် အရှိန်အဟုန် ဖြည်းဖြည်းချင်း သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် လျှော့ချနိုင်ပါသည်။ အတင်းအကြပ် ဆင်းသက်မှုကို စုံတွဲစွာ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး လုံးဝ ပါဝါပျက်စီးခြင်းကို တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကျဆင်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။

၂.၄ ပါဝါဖြတ်တောက်ခြင်းအဆင့်

ဘက်ထရီသည် အန္တရာယ်ရှိသည့်အထိ အလွန်နိမ့်သော ဗို့အားသို့ရောက်သောအခါ— မကြာခဏဆိုသလို ဆဲလ်တစ်လုံးလျှင် ၃.၀ ဗို့အောက်သို့ရောက်သောအခါ— ပျံသန်းမှုထိန်းချုပ်ရေးစနစ်သည် မလိုအပ်သောစနစ်များကို ပိတ်ပေးပါသည်။ ဗို့အားသည် ဆက်လက်ကျဆင်းနေပါက မော်တာများသည် လုံးဝရပ်သွားပါသည်။ ထိုအခါတွင် ဒရုန်းသည် ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ကျဆင်းသွားပါသည်။

ဤအလိုအလျေက်ဖြစ်ပေါ်လာသောတုံ့ပြန်မှုများသည် ထုတ်လုပ်သူအလိုက် ကွဲပြားသော်လည်း အခြေခံသောအချက်များမှာ အားလုံးအတွက် တူညီပါသည်။ အနိမ့်ဆုံးအထိ မောင်းနှင်မှုကို ထိန်းသောင်းပေးရန်နှင့် မတော်တဆမှုအန္တရာယ်ကို အနိမ့်ဆုံးအထိ လျော့နည်းစေရန်ဖြစ်ပါသည်။

၃။ ဘက်ထရီအားခေါင်းပါးခြင်း၏ လေထီးပါးသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ

ဘက်ထရီအားခေါင်းပါးခြင်းသည် ဒရုန်း၏ လေထီးပါးသော အပိုင်းအစများကို အများအားဖြင့် အကျိုးသက်ရောက်စေပါသည်။ ဗို့အားကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ မော်တာများ၏ အားကို လျော့နည်းစေပါသည်။ မော်တာများစုစည်းထားသော ဒရုန်းများသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသောင်းရန် အတိအကျသော အားညှိမှုကို အခြေခံပါသည်။ မော်တာများ၏ အမြန်နှုန်းကို အနည်းငယ်သာ လျော့နည်းစေခြင်းဖြင့်ပင် အောက်ပါအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။

• အမြင့်အဆင်း
• အလျားလိုက် အရှိန်ဖေးမှု လျော့နည်းခြင်း
• အရှိန်ဖေးမှုကို နှေးကွေးစေခြင်း
• လေပေါ်တွင် ရွှေ့လျားမှု ပိုမိုများပေါ်ခြင်း
• အနေအထားကို တည်ငြိမ်စေရန် ခက်ခဲခြင်း

အားကို မှန်ကန်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်မှု မလ sufficiently ဖြစ်လာသည့်အခါ ဒရုန်းသည် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာပါသည်။ ဘက်ထရီအား အလွန်အမင့် ကုန်ခမ်းသွားပါက ဆင်းသက်မှုနှုန်းသည် လုံခြုံရေးအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခြင်း (hard landing) သို့မဟုတ် မတော်တဆ ပေါက်ကွဲခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။

အလွန်အမင့် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများတွင် မော်တာတစ်လုံး (သို့မဟုတ်) အများအပြားသည် အခြားမော်တာများထက် အရင်ပိုမို အားပါးတန်ဖြစ်သွားနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ဒရုန်းသည် အလွန်အမင့် စောင်းထောင်သွားနိုင်ပါသည်။ ထို မညီမျှမှုကြောင့် လှည့်ပါးခြင်း (tumbling)၊ လှည့်ပေါက်ခြင်း (spinning) သို့မဟုတ် ပေါက်ကွဲခြင်း (flipping) များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပါသည်။ ဒရုန်းသည် ထိန်းချုပ်မှုမရှိသော အနေအထိုင်သို့ ဝင်ရောက်ပါက လုံလေးသော အားပါးတန်မှု မရှိပါက ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရေးသည် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။

၄။ ဘက်ထရီအား ကုန်ခမ်းသွားစဉ်အတွင်း ဆက်သွယ်ရေးနှင့် လမ်းညွှန်မှု ပေါ်ပ်ကွဲမှုများ

ဘက်ထရီအား ကုန်ခမ်းသွားခြင်းသည် အားမော်တာများသာမက ဆက်သွယ်ရေးစနစ်များ၊ GPS မော်ဒျူလ်များနှင့် အတွင်းပိုင်း ပရိုဆက်ဆာများကိုပါ ထိခိုက်စေပါသည်။ ဘက်ထရီအား အားနည်းလာသည့်အခါ ထိုစနစ်များသည် မှန်ကန်စွာ အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ပါသည်။

၄။၁ GPS ပေါ်ပ်ကွဲမှု

GPS မော်ဒျူလ်များသည် ဂြီးဟ်စက်များနှင့် ချိတ်ဆက်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အဆက်မပြတ် ဗို့အားကို လိုအပ်ပါသည်။ ဗို့အားနည်းလာပါက နေရာသတ်မှတ်မှုအချက်အလက်များ ယာယီအားဖဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ဒရုန်းသည် ATTI (attitude) mode သို့ ပေါက်ကွဲသွားပါသည်။ ATTI mode တွင် ဒရုန်းသည် နေရာကို မှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်မှု မရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် လေစီးမှုအတွင်း ရောင်းလှုပ်သွားနိုင်ပါသည်။

၄။၂ ထိန်းချုပ်မှုပိုင်း အချက်ပေးမှု ပေါ်ပ်ကွဲမှု

ဆက်သွယ်ရေး မော်ဂျူးက စွမ်းအင် ဆုံးရှုံးရင် ဒရုန်းဟာ အဝေးထိန်းနဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို ဆုံးရှုံးနိုင်ပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေမှာ ကျရှုံးမှုမရှိတဲ့ ပရိုတိုကောတွေ တက်ကြွလာပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် RTH (သို့) အလိုအလျောက် ဆင်းသက်မှုကို အစပျိုးပေးတယ်။

၄.၃ အာရုံခံကိရိယာ ပျက်စီးမှု

အမြင်အာရုံခံကိရိယာတွေ၊ အတားအဆီးရှောင်ရှားရေး ကင်မရာတွေနဲ့ အနီအောက် မော်ဂျူးတွေဟာ လျှပ်စစ်အားနည်းတဲ့အခါ ပိတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒီအာရုံခံတွေမရှိရင် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ဟာ အတားအဆီးတွေကို မမြင်နိုင်ဘူး၊ တိကျတဲ့ ပျံသန်းမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။

၄.၄ Processor throttling ကို

လေယာဉ်ထိန်းက စွမ်းအင်ကို ချွေတာဖို့ စီမံကိန်းနှုန်းကို လျှော့ချနိုင်တယ်။ အဲဒါက တုံ့ပြန်မှု အချိန်ကို နှောင့်နှေးစေနိုင်တယ်၊ တည်ငြိမ်မှု တိကျမှုကို လျော့စေနိုင်ပြီး ပျံသန်းမှု စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။

ဒီပျက်ကွက်မှုတွေက ဘက်ထရီကုန်သွားတာနဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ပိုဆိုးစေပြီး အချိန်မီ တုံ့ပြန်မှု လိုအပ်စေပါတယ်။

၅။ ဘက်ထရီ လုံးဝ ပျက်စီးသွားတဲ့အခါ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်လဲ။

ဘက်ထရီ လုံးဝ ပျက်စီးသွားရင် အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဖြစ်ရပ်ပါ။ ဘက်ထရီက စွမ်းအင် မပေးနိုင်တော့ရင် မော်တာတွေက ချက်ချင်းရပ်သွားပါတယ်။ အတောင်ပံမပြောင်းနိုင်တဲ့ လေယာဉ်တွေနဲ့မတူဘဲ multirotor drones တွေဟာ ပျံသန်းလို့မရပါဘူး။ ၎င်းတို့ဟာ စွမ်းအင်သုံး ဆိုက်ကို အားကိုးနေကြတယ်။ မော်တာ တွန်းအားမရှိရင် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ဟာ လွတ်လပ်စွာ ကျဆင်းသွားပါတယ်။

၅.၁ အလွတ်သက်ကျဆင်းခြင်း အရှိန်ဖော်ပုံ

အလွတ်သက်ကျဆင်းခြင်းအ during ဒရုန်းသည် မြေပြင်သို့ စက္ကန္ဒာတစ်ခုလျှင် မီတာ ၉.၈ မှ အောက်သို့ အရှိန်ဖော်ပါသည်။ လေဒုတ်ကုန်မှုသည် ကျဆင်းမှုကို အနည်းငယ် နှေးစေသော်လည်း ထိခိုက်မှုအားများသည် အလွန်ပြင်းထန်ပါသည်။ ဒရုန်းသည် မှန်ကန်စွာ မဟုတ်သော လှည့်ပါသည်။ ဖွဲ့စည်းပုံပျက်စီးမှုဖြစ်နိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေပါသည်။

၅.၂ ထိခိုက်မှု အကျိုးဆက်များ

ထိခိုက်မှုပျက်စီးမှုများသည် အမြင့်၊ မျက်နှာပြင်အမျိုးအစားနှင့် ဒရုန်းဒီဇိုင်းပေါ်တွင် မှီခိုပါသည်။ အဖြစ်များသော ပျက်စီးမှုများမှာ-

• လက်တန်းများ ကွဲပါသည်
• အခေါင်းအိုး ကွဲပါသည်
• မော်တာများ ပျက်စီးပါသည်
• ဂီမ်ဘယ် ပျက်စီးပါသည်
• ဘက်ထရီ ပေါက်ပါသည်
• ပရောပ်လာ ကွဲပါသည်

တစ်ချို့ကိစ္စများတွင် အတွင်းပိုင်းက ဖြတ်တောက်မှုကြောင့် ဘက်ထရီပေါက်ကွဲနိုင် သို့မဟုတ် ထိခိုက်မှုကြောင့် မီးလောင်နိုင်သည်။

5.3 တိုက်မိပြီးနောက် ဘက်ထရီအန္တရာယ်များ

လေထဲမှာ ပျက်စီးသွားတဲ့ ဘက်ထရီ ဘက်ထရီကို ထိန်းချုပ်ရန် သတိပြုရန် လိုအပ် အန္တရာယ်များသော အမှိုက်များအတွက် လမ်းညွှန်ချက်များနှင့်အညီ ရှင်းလင်းပစ်ရန်

၆။ စမတ် ဘက်ထရီစနစ်များနှင့် ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သော အယ်လ်ဂိုရစ်သမ်များ

ခေတ်သစ် Drone တွေမှာ အောက်ပါအချက်တွေကို စောင့်ကြည့်တဲ့ မိုက်ခရိုကွန်ထရူလာတွေနဲ့ တပ်ဆင်ထားတဲ့ စမတ် ဘက်ထရီတွေ သုံးပါတယ်။

• ဗို့အား
• လက်ရှိ
• အပူချိန်
• ဆဲလ် ဟန်ချက်ညီမှု
• ကျန်နေသေးသော ပျံသန်းမှု အချိန် ခန့်မှန်းချက်
• အားသွင်းခြင်း စက်ဝန်းများ
• ကျန်းမာရေး အခြေအနေ

ဒီစနစ်တွေဟာ အချိန်နဲ့တပြေးညီ ဒေတာတွေ ပေးဖို့ လေယာဉ်ထိန်းနဲ့ ဆက်သွယ်တယ်။ ကြိုတင်ခန့်မှန်းတဲ့ အယ်လ်ဂိုရီသမ်တွေက မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ဟာ ၎င်းရဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီး ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်မလားလို့ ခန့်မှန်းတယ်။ တွက်ချက်ချက်ချက်တွေက စွမ်းအင် မလုံလောက်တာကို ပြသရင် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ဟာ တာဝန်ကို အလိုအလျောက် တိုစေနိုင် (သို့) RTH ကို စတင်နိုင်တယ်။

စမတ်ဘက်ထရီများသည် ဗို့အားသည် ပျက်စီးစေနိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်မီ ပိတ်သော့ခြင်းဖြင့် အလွန်အမင့် အားသုတ်သင်မှုကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။ ဤသည်မှာ ဘက်ထရီကျန်းမာရေးကို ကာကွယ်ပေးသော်လည်း ဒရုန်းသည် အိမ်နေရာမှ အဝေးရောက်နေပါက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပါဝါပေးပ်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။

၇။ ဘက်ထရီအားသုတ်သင်မှုကို အရှိန်မြင့်ပေးသည့် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများ

ဘက်ထရီအားသုတ်သင်မှုသည် အလွန်အမင့် အကြောင်းမရှိဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများသည် အားသုတ်သင်နှုန်းနှင့် ဗို့အားတည်ငြိမ်မှုကို အများအားဖြင့် သက်ရောက်မှုရှိပါသည်။

၇။၁ အအေးဓာတ်များသည့် ရာသီဥတု

အအေးဓာတ်များသည့် အပူခါးများသည် ဘက်ထရီ၏ ဓာတုဖော်မှုများကို လျော့နည်းစေပြီး ဗို့အားကျဆင်းမှုနှင့် စွမ်းအားလျော့နည်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ အအေးဓာတ်များသည့် ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ဒရုန်းများသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပါဝါပေးပ်မှုကို ခံစားရနိုင်ပါသည်။

၇။၂ လေပြင်းများခြင်း

လေပြင်းများခြင်းသည် မော်တာအား တိုးမြင့်ပေးပြီး ဘက်ထရီအားသုတ်သင်မှုကို အရှိန်မြင့်ပေးပါသည်။ လေပြင်းများခြင်းကို အားကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်ရာတွင် ဗို့အားကျဆင်းမှုသည် ပိုမိုထင်ရှားလာပါသည်။

၇။၃ အမြင့်များသည့် နေရာများ

လေပါးသည့် နေရာများတွင် ပရောပ်လာများ၏ အကောင်အွင်မှုသည် လျော့နည်းပါသည်။ အထက်သို့ မောင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် မော်တာများကို ပိုမိုမြန်စေရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤသည်မှာ ပါဝါသုံးစွ်မှုကို တိုးမြင့်ပေးပါသည်။

၇။၄ အလေးချိန်များသည့် ပစ္စည်းများ

ကင်မရာများ၊ စင်ဆာများ သို့မဟုတ် ပို့ဆောင်ရေးပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် အားများကို တိုးမ်းရန် လိုအပ်မှုများ တိုးမ်းလာပြီး ပျံသန်းမှုအချိန်ကို တိုတောင်းစေသည်။

ဤအချက်များကို နားလည်ခြင်းဖြင့် ပိုက်လုတ်များသည် ဘက်ထရီအပြုအမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး အသုံးပြုမှုပြောင်းလဲမှုကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။

၈။ ဘက်ထရီအသုံးပြုပြီးသွားသည့်အခါ အရေးပေါ်လုပ်ထုံးများ

ဘက်ထရီအဆင်းအတိုင်း အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် ဒရုန်းများသည် အရေးပေါ်လုပ်ထုံးများကို အလိုအလျောက်စတေးပါသည်။

• အလိုအလျောက် အိမ်သို့ပြန်လာခြင်း
• အလိုအလျောက် အများအားဖြင့် မြေပေါ်သို့ ဆင်းခြင်း
• အတင်းအကျပ် ဆင်းခြင်း
• ပါဝါအသုံးပြုမှုကို အားဖေးပေးခြင်း
• မော်တာအမြန်နှုန်းကို လျော့ချခြင်း
• သတိပေးအသံများ
• ကွန်ထရိုလာ တုန်ခါမှု အသိပေးချက်များ

ဤပရိုတိုကောလ်များသည် ထိန်းချုပ်မှုမရှိသော ပျက်စီးမှုများကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဘက်ထရီ အားအပုံပေးမှု အလွန်နည်းပါးခြင်း သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခြင်း မရှိပါ။

၉။ ဘက်ထရီ အားအပုံပေးမှု နိမ့်ကျမှုကြောင့် ဒရုန်း၏ ကျန်းမာရေးအပေါ် ရှည်လျားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အပြည့်အဝ အားသုံးပုံပေးခြင်းသည် ဘက်ထရီဆဲလ်များကို ပျက်စီးစေပြီး အတွင်းပိုင်း ပိုမိုများပါးသော ပုံစံဖော်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ စွမ်းအားကို လျော့နည်းစေပါသည်။ အချိန်ကြာလာသောအခါ ဒရုန်းသည် အောက်ပါအတိုင်း ပြသလေ့ရှိပါသည်။

• ပျံသန်းမှုအချိန် တိုတောင်းလာခြင်း
• ဗို့အား ပိုမိုကျဆင်းလာခြင်း
• လေထဲတွင် အလုပ်လုပ်မှု ရပ်ဆို့မှု ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားလာခြင်း
• အလုပ်ဖော်ပေးမှုအောက်တွင် စွမ်းဆောင်ရည် လျော့နည်းလာခြင်း

ဘက်ထရီကို မှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်းခြင်း—ဥပမါ အပြည့်အဝ အားသုံးပုံပေးခြင်းကို ရှောင်ရှားခြင်း၊ ၄၀–၆၀% အားဖြင့် သိုလှောင်ခြင်းနှင့် ဆဲလ်များကို ညီမှုရှိအောင် လုပ်ခြင်း—သည် ဘက်ထရီ သက်တမ်းကို ရှည်လျားစေပါသည်။

၁၀။ နိဂုံး

ဒရုန်းတစ်ခု၏ဘက်ထရီသည်အဆုံးသတ်သွားပါက လျှပ်စစ်စနစ်များ၊ ပျံသန်းမှုထိန်းချုပ်စနစ်များ၊ လေထီးပါးစပ်သိပ်သည့်အခြေအနေများ၊ ဆက်သွယ်ရေးမော်ဂျူလ်များနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများအကြား ရှုပ်ထွေးသော အပြန်အလှန်အကျေးဇူးပေးမှုများဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ဘက်ထရီအားကုန်ခမ်းခြင်းသည် သတိပေးချက်များ၊ အရ emergency အခြေအနေများ၊ အတင်းအကျပ်ဆင်းသက်မှုများနှင့် ထိန်းသိမ်းမှုမရှိပါက လုံးဝသုံးနောက်ဆုံးအားအားလုံးပျောက်ဆုံးခြင်းဖြင့် အလွတ်ကြောင်းပျောက်ကြောင်းဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။ ဤဖြစ်စဉ်များကိုနားလည်ခြင်းသည် ဒရုန်းအား လုံခြုံစွာအသုံးပြုခြင်း၊ မစ်ရှင်အစီအစဥ်ချခြင်းနှင့် ပစ္စည်းများ၏ ကြာရှည်ခြင်းတို့အတွက် အရေးကြီးပါသည်။ ဒရုန်းများသည် ဆက်လက်တိုးတက်လာသည့်အတွက် ပိုမိုထိရောက်သော ဘက်ထရီစနစ်များနှင့် ကြိုတင်ခန့်မှန်းမှုအလှုပ်အရှားများသည် ဘက်ထရီအားကုန်ခမ်းခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော မတော်တဆမှုများကို ကာကွယ်ရာတွင် ပိုမိုအရေးပါလာမည်ဖြစ်ပါသည်။

ဘက်ထရီအားကုန်ခမ်းခြင်းသည် ဗို့အားကိုလျော့နည်းစေပြီး အားများကိုအားနည်းစေကာ လမ်းကြောင်းသတ်မှတ်မှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေပါသည်။ ထို့အပြင် အလိုအလျောက်လုံခြုံရေးစနစ်များကို စတင်စေပါသည်။ ဒရုန်းများသည် အိမ်သို့ပြန်ရေးစနစ် (Return-to-Home) ကို စတင်ခြင်း၊ အတင်းအကျပ်ဆင်းသက်ခြင်း သို့မဟုတ် အားလုံးပျောက်ဆုံးခြင်းဖြင့် အလွတ်ကြောင်းပျောက်ကြောင်းဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ပိုမိုထိရောက်သော ဘက်ထရီများသည် ကျန်ရှိသော ပျံသန်းမှုအချိန်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများသည် ဘက်ထရီအားကုန်ခမ်းမှုကို မြန်ဆန်စေပါသည်။ ဤအပြုအမှုများကိုနားလည်ခြင်းသည် မတော်တဆမှုများကို ကာကွယ်ပေးပြီး လုပ်ဆောင်မှုလုံခြုံရေးကို မြင့်တင်ပေးပါသည်။